Leven naar de digitale maatstaven
We leven in een tijd waarin cijfers belangrijker lijken dan gevoelens. Waarin een trillend horloge ons vertelt of we goed bezig zijn, en een app beslist of we vandaag nog een koekje “mogen”. De digitale wereld is niet langer een hulpmiddel; ze is uitgegroeid tot een maatstaf voor hoe wij zouden moeten leven.
Je ziet het overal. De hardloper die niet meer loopt op ademhaling of plezier, maar op data. Elke paar seconden een blik op de smartwatch: hartslag, tempo, zones. Niet luisteren naar het lichaam, maar naar de digitale coach om de pols. Alsof het lichaam zelf niet meer te vertrouwen is zonder grafiek of melding. Harder, sneller, efficiënter — want het scherm zegt dat het kan.
Hetzelfde gebeurt aan de keukentafel. We eten niet meer omdat we honger hebben, maar omdat de app aangeeft dat er nog calorieën “over” zijn. Suiker wordt niet vermeden uit gevoel, maar uit schuld: de rode balk is bereikt. Gezondheid is verworden tot een spreadsheet, en genieten voelt bijna als een overtreding. Zelfs rust moet tegenwoordig verdiend worden, liefst gemeten in herstelscores en slaapcycli.
En dan is er nog die constante geruststelling, of juist onrust, over ons hart. Apps die meten of het nog wel klopt, meldingen die ons waarschuwen bij elke afwijking. Natuurlijk is het waardevol dat technologie levens kan redden. Maar wanneer sloeg zorg om in controle? Wanneer werd leven iets dat voortdurend gemonitord moet worden?
Het probleem is niet de technologie zelf. Het probleem is dat we haar gezag hebben gegeven. We vertrouwen algoritmes meer dan ons eigen gevoel. We volgen doelen die iemand anders voor ons heeft ingesteld, vaak zonder ons af te vragen waarom. De digitale wereld bepaalt het tempo, de norm, het succes. En wij passen ons aan.
Wat gaat er verloren? Spontaniteit. Intuïtie. Het simpele vertrouwen in je eigen lichaam. Een wandeling zonder doel. Eten zonder rekenen. Sporten zonder delen. Leven zonder meten.
Misschien wordt het tijd om de rollen weer om te draaien. Laat technologie ondersteunen, niet sturen. Gebruik data als informatie, niet als oordeel. Kijk af en toe niet op dat scherm, maar om je heen of naar binnen. Want een goed leven laat zich niet volledig vangen in statistieken.
Soms klopt je hart ook prima zonder dat een app of smartwatch dat bevestigt. Want we gaan de kant uit dat het leven wordt aangedreven door digitalisering. En als dat uitvalt, dan hebben vele mensen een groot probleem. Ze moeten dan weer moeten vertrouwen op hun eigen lichaam en intuïtie. Maar hoe werkt dat ook alweer zonder je smartwatch en apps? Tja, die wetenschap is dan weg geraakt omdat het lichaam dat niet meer nodig had.