Nederland moet kiezen: geen “allesland”, maar een land met focus
Nederland is klein. Dat weten we allemaal, maar we lijken het vaak te vergeten. Ons land telt nauwelijks 42.000 vierkante kilometer, kleiner dan sommige Duitse deelstaten. Toch proberen we er net zoveel in te stoppen als Frankrijk of Duitsland: een enorme veestapel, intensieve landbouw, grootschalige woningbouw, opvang voor asielzoekers, ambitieuze energieprojecten, én nog ruimte voor natuur, recreatie en infrastructuur. Het resultaat? Overbelasting, frustratie en een samenleving die steeds meer onder druk komt te staan.
De kernvraag is simpel: wat voor land wil Nederland zijn? Willen we de graanschuur en melkfabriek van Europa blijven? Willen we een voorloper worden in technologie en innovatie? Of richten we ons op duurzame energie, zoals wind, zon en waterstof? Alles tegelijk proberen is niet realistisch. Het maakt ons beleid onsamenhangend en onze ruimtelijke ordening chaotisch.
Een land kan niet in alle dingen uitblinken, zeker niet als de fysieke ruimte ontbreekt. Frankrijk kan zijn landbouwgebied behouden én ruimte maken voor industrie. Duitsland kan grootschalig energie opwekken én brede snelwegen aanleggen. Nederland moet keuzes maken, en die keuzes zijn misschien niet leuk, maar wel noodzakelijk.
Wat in dat hele debat niet verloren mag gaan, is het welzijn van de burger. Te vaak lijkt de Nederlander zelf onderaan de prioriteitenlijst te bungelen. Terwijl het juist daar zou moeten beginnen. Een gezonde samenleving betekent:
- voldoende en betaalbare woonruimte, zonder dat burgers jarenlang op een wachtlijst staan;
- minder regeldruk, zodat ondernemerschap en innovatie niet verstikt raken;
- een moderne infrastructuur, die ook inspeelt op nieuwe vervoermiddelen zoals de e-bike, fatbike en e-step.
Nederland moet af van de reflex om alles tegelijk te willen doen. Het is tijd om helder te kiezen: zijn we een voedselproducerend land, een technologisch kennisland, of een energieland? Wat de keuze ook wordt, het fundament moet altijd het welzijn van de Nederlander zijn.
Want een land dat alles tegelijk wil, eindigt met niets echt goed geregeld.