Het wegmoffelen van verworvenheden
Nederland is een land dat groot is geworden door vrijheid, verdraagzaamheid en gelijkwaardigheid. We hebben eeuwenlang gevochten voor vrouwenrechten, vrije meningsuiting, scheiding van kerk en staat en het recht om te leven zoals jij dat wilt. Maar die verworvenheden staan onder druk. Niet door een vijand van buitenaf, maar door onze eigen angst om iemand voor het hoofd te stoten.
Als aanpassing eenrichtingsverkeer wordt
Nieuwkomers brengen nieuwe ideeën, gewoontes en gebruiken mee. Dat kan verrijkend zijn...., wie wil er nou niet genieten van nieuwe keukens en muziek? Maar niet alle verschillen zijn onschuldig. Wanneer mensen naar Nederland komen en zich bewust afkeren van de kernwaarden en verworvenheden van deze samenleving, ontstaat er een probleem.....; Vrijheid van meningsuiting? Niet bespreekbaar. Gelijke rechten voor vrouwen en LHBTI’ers? Totaal onacceptabel. Topless over het strand lopen? Afstraffen.
En wat doen wij? Wij passen ons aan. Stukje bij beetje. We scheiden jongens en meisjes bij zwemlessen. We laten scholen concessies doen om religieuze gevoeligheden te respecteren. We censureren onszelf om niemand te beledigen. En topless over het strand lopen behoord al tot het verleden.
Het sluipende verlies van onze waarden
De ironie? Wij zijn zó tolerant dat we intolerantie accepteren. Het schuivende midden is geen theorie, het is dagelijkse praktijk. Om maar geen spanning te veroorzaken, geven we stap voor stap op wat ons juist onderscheidt: de vrijheid om te zijn wie je bent.
Onze verdraagzaamheid, ooit onze grootste kracht, dreigt onze ondergang te worden. Want wat blijft er over van een open samenleving als we haar fundamenten stukje bij beetje afbreken?
Grenzen stellen is geen racisme, het is zelfrespect
Het is tijd om eerlijk te zijn: integratie is geen vrijblijvende keuze. Het is geen buffet waarbij je de leuke dingen van Nederland pakt zoals economische kansen, veiligheid, sociale voorzieningen enzovoort, en de rest laat liggen. Wie hier wil wonen, moet ook bereid zijn om onze basiswaarden te omarmen. Dit gaat niet over eten, muziek of kleding. Dit gaat over principes: vrijheid, gelijkheid, scheiding van kerk en staat. Deze zijn niet onderhandelbaar..... Punt.
De keuze is nu
Nederland verandert, dat is onvermijdelijk. Maar de vraag is: verandert Nederland zónder zichzelf te verliezen? Of staan we straks in een land dat onze waarden niet meer herkent omdat we te bang waren om grenzen te stellen?
Het antwoord zou simpel moeten zijn: welkom, maar op basis van ónze spelregels. Want wie alles opgeeft om niemand teleur te stellen, houdt uiteindelijk niets over.